ورک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(وَ رَ) [ ع. ] (اِ.) کفل، سرین.<br>
فرهنگ فارسی معین
(وَ رِ) [ ع. ] (اِ.) قسمت بالای ران.
(وَ رَ) [ ع. ] (اِ.) کفل، سرین.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ورک . [ وَ / وِ ] (ع اِ)برسوی ران . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج، اوراک . (منتهی الارب ). ◄ القوم علی ورک واحد [ و یفتح ]؛ یعنی قوم مجتمعند بر یک اندیشه و تدبیر جهت شکست من . (منتهی الارب ).
ورک . [ وَ ] (ع مص ) حبال ؛ ورک ساختن رسن را. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ بر ورک تکیه نمودن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). تکیه کردن بر سرین . (برهان ).
ورک . [ وِ ] (ع اِ) جانب کمان . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ جای گذر زه آن . (منتهی الارب ). مجری الوتر منها. (اقرب الموارد). ◄ کمانی که از بن تنه ٔ درخت ساخته باشند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).