وراجی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وراجی . [ وِرْ را ] (حامص ) هرزه و لاف زدن و به هندی بک بک کرنا. (آنندراج از سفرنامه ٔ شاه ایران ). ◄ در تداول پرگویی و با کردن صرف شود : شغل خوبی زیر سر کن دخل دار جان بابا را به وراجی چکار؟ بهار (دیوان ج ٢ ص ٢٣٨ از فرهنگ فارسی معین ). - وراجی کردن ؛ پرگویی کردن . پرحرفی کردن .