ودود

(وَ) [ ع. ] (ص.) بسیار مهربان.<br>

(وَ) [ ع. ] (ص.) بسیار مهربان.

ودود. [ وَ ] (ع ص ) دوست . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). محب یا محبوب . (اقرب الموارد). دوستدار مطیعان . دوستدار. (مهذب الاسماء) (السامی فی الاسامی ). ◄ بسیارمحبت . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). کثیرالحب ؛ بسیاردوستی . (اقرب الموارد). بسیار بامحبت . (ناظم الاطباء). ج، وُدَداء. (منتهی الارب ). مذکر و مؤنث در آن یکسان است، زیرا وصف است که برای مبالغه آید. (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). فعول به معنی فاعل است . (اقرب الموارد).

ودود. [ وَ ] (اِخ ) نامی از نامهای خدای تعالی . (ازغیاث اللغات ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) : با طلب چون ندهی ای حی ودود کز تو آمد جملگی جود و وجود. مولوی . دست حاجت چو بری پیش خداوندی بر که کریم است و رحیم است و غفورست و ودود. سعدی . رحمت بارخدایی که کریمست و لطیف کرم بنده نوازی که غفور است و ودود. سعدی .

نام مردانه