ودقین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ودقین . [ وَ ق َ ] (ع اِ) تثنیه ٔ ودق . (منتهی الارب ). دو روی و دو جهت و دو جانب . (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رجوع به ودق شود. - حرب ذات ودقین ؛ جنگ سخت و این تشبیهی است به ابر ذات ودقین . (اقرب الموارد). - ذات ودقین ؛ بلا و سختی، گویا آن دو روی دارد یا از دو روی وارد میشود.(منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). - سحابة ذات ودقین ؛ ابر دارای دو باران سخت . (اقرب الموارد).