ودخین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ودخین . [ وَ ] (اِ)بر وزن پروین، جانوری است آبی و دندان دارد و گردنی دارد باریک و دراز و پیوسته در آبهای شور و ناصاف وتیره میباشد. گویند نابیناست و چشم ندارد و به هندی بوبو میگویندش . (ناظم الاطباء) (برهان ) (آنندراج ).