وجهه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وجهة. [ وَ ج ُ هََ ] (ع ص ) مؤنث وَجُه ْ؛ یعنی زن باقدر و منزلت . (ناظم الاطباء). رجوع به وَجُه شود.
وجهة. [ وُ هََ ] (ع اِ) روش و طریقه . (ناظم الاطباء). ◄ سوی و کرانه . (منتهی الارب ).
وجهة.[ وِ هََ ] (ع اِ) روش و طریقه . (ناظم الاطباء). ◄ سوی و کرانه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).آنجا که روی کنند. (مهذب الاسماء). موضعی که به طرف آن رو کرده شود. (غیاث اللغات ). ◄ دین . ◄ قبله . (مهذب الاسماء). ◄ اعتبار: وجهه ٔ ملی . ◄ صفحه . یک روی نامه : هو مجلدة ضخمة تحتوی علی عشرین کراسه فی کل وجهة عشرون سطراً. (معجم الادباء چ مارگلیوث ج ٢ ص ٥٦).