فرهنگ لغت

وثام

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

وثام . [ وِ ] (ع مص ) خون آلود کردن سنگریزه پای را. (اقرب الموارد) (المنجد).

وثام . [ وَ ] (ع مص ) خون آلود کردن سنگریزه پای را. (منتهی الارب ). در اقرب الموارد و المنجد به کسر واو به همین معنی آمده است .

معنی وثام | فرهنگ لغت