وثاقت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

وثاقت . [ وَ ق َ ] (از ع، اِمص ) استواری : در وثاقت تحریر و لطف تقریر و دقت نظر بی نظیر. (قاضی نوراﷲ). رجوع به وثاقة شود.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط