وتش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وتش . [ وَ ] (ع ص، اِ) اندک از هر چیزی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ فرومایه .(منتهی الارب ) (اقرب الموارد). فرومایه و رذل . (ناظم الاطباء). گویند: انه لمن وتشهم ؛ ای رذالهم . (منتهی الارب )؛ او از فرومایگان ایشان است . (ناظم الاطباء).