واگیردار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واگیردار. (نف مرکب ) مسری . ساری . مرضی که از بیمار به اطرافیان سرایت کند. مرضی بودار. رجوع به واگیر داشتن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واگیردار. (نف مرکب ) مسری . ساری . مرضی که از بیمار به اطرافیان سرایت کند. مرضی بودار. رجوع به واگیر داشتن شود.