واهنة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واهنة. [ هَِن َ ] (ع ص ) تأنیث واهن، به معنی زن سست و ضعیف . (ازاقرب الموارد) (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج ). رجوع به واهن شود. ◄ (اِ) زیرترین اضلاع . (بحر الجواهر). پهلوی زیرین . (مهذب الاسماء). استخوان کوتاه پهلو. ◄ مهره ٔ گردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). مهره ای است در قفا. (از اقرب الموارد). کناره ٔ پی گردن . (بحر الجواهر) (مهذب الاسماء). ◄ استخوان بازو. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ بازو. عضله . (از اقرب الموارد) (المنجد). بازو. (بحر الجواهر). ◄ استخوان سخت پهلوی اسب متصل سینه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). اول جوانح الصدور و هما واهنتان . (اقرب الموارد). ◄ باد که در دوش یا بازو یا اخدع حادث شود وقت پیری . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ درد گردن . (ناظم الاطباء). ◄ (مص ) وهن . ضعف . مصدر است مانند عافیة. (از اقرب الموارد).