وانفسا

وانفسا. [ ن َ ] (ع صوت مرکب ) کلمه ٔ افسوس ؛ یعنی ای دریغا و ای دریغ از من . (ناظم الاطباء). - روز وانفسا ؛ روز قیامت . روزی که کسی از خویشتن خود به دیگری نمی پردازد. (یادداشت مرحوم دهخدا). - روزگار وانفسا ؛ کنایه از روز قیامت . (ناظم الاطباء). - ◄ آنگاه که هرکس به فکر خویش است و به سلامت یا آسایش دیگران توجهی ندارد. (یادداشت مرحوم دهخدا).