وانشاندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وانشاندن . [ ن ِ دَ ] (مص مرکب ) فرونشاندن . - چراغ وانشاندن ؛ خاموش کردن چراغ . کشتن چراغ : سخت به ذوق می دهد باد ز بوستان نشان صبح دمید و روز شد خیز و چراغ وانشان . سعدی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وانشاندن . [ ن ِ دَ ] (مص مرکب ) فرونشاندن . - چراغ وانشاندن ؛ خاموش کردن چراغ . کشتن چراغ : سخت به ذوق می دهد باد ز بوستان نشان صبح دمید و روز شد خیز و چراغ وانشان . سعدی .