والی بال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
والی بال . (انگلیسی، اِ)والیبال . قسمی بازی دسته جمعی که بین دو دسته ٔ شش نفری در میدان مستطیل (حدود ٩*١٨ متر) انجام گیرد. در وسط میدان مذکور توری بر روی دوپایه نصب شده، بازی کنان هر دسته توپ والیبال را با ضربه ٔ دست از بالای تور به سوی دسته ٔ حریف می اندازند. (فرهنگ فارسی معین ).