والامنش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
والامنش . [ م َ ن ِ ] (ص مرکب ) کسی که طبیعت وی عالی بود. (ناظم الاطباء). عالی طبع. بلندطبع. صاحب طبع بلند. بلندطبیعت : بفرمود خسرو که بنهید خوان بزرگان والامنش را بخوان . فردوسی . والامنشی که پشت در پشت آگاه بر شاه جهان عزیز و بر صاحب شاه . منوچهری .