والاذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
والاذ. (اِ) رده ٔ دیوار. ◄ گلی که بدان دیوار برآرند. ◄ سقف . (رشیدی ). رجوع به والاد شود. ◄ قالب طاق و گنبد که از چوب و گل سازند و بعد از آن به گچ و خشت بپوشند. (رشیدی ). ◄ در نسخه ٔ میرزا [ : فرهنگ ابراهیمی ] عمارت رنگین و در مؤید عمارت گلین گفته و معنی اول اصح است چه در اکثر اشعار مقابله ٔ بنیاد آورده اند انوری گوید : فلک را قدر تو والاذ عالی جهان را حزم تو بنیاد محکم . لیکن در این بیت معنی دیوار نیز مناسب است والاذکر بنائی که دیوار چنه چنه و رده رده بلند کند. (فرهنگ رشیدی ). در تمام معانی رجوع به والاد شود.