وافدان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وافدان . [ ف ِ ] (ع اِ) تثنیه ٔ وافد. دو تندی رخسار که هنگام خاییدن بلند شود و در پیری زایل گردد. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد)(از منتهی الارب ) (از آنندراج ). رجوع به وافد شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وافدان . [ ف ِ ] (ع اِ) تثنیه ٔ وافد. دو تندی رخسار که هنگام خاییدن بلند شود و در پیری زایل گردد. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد)(از منتهی الارب ) (از آنندراج ). رجوع به وافد شود.