واشنگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(شَ) (اِ.)<BR>۱- چوبک زن، کسی که در شبهای ماه رمضان با آواز یا صدای طبل مردم را بیدار میکند.<BR>۲- مهتر پاسبان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(شَ) (اِ.) ۱- چوبک زن، کسی که در شبهای ماه رمضان با آواز یا صدای طبل مردم را بیدار میکند. ۲- مهتر پاسبان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واشنگ . [ ش ِ ن َ / ش ِ ] (ص، اِ)چوبک زن را گویند که پاسبان و مهتر پاسبانان باشد. (برهان ). چوبک زن را گویند و جمعی را در شیراز که شبهای رمضان مردم را برای سحور بیدار کنند. (آنندراج ).