واشحی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واشحی . [ ش ِحی ی ] (ص نسبی ) منسوب به واشح . (از لباب الانساب ).
واشحی . [ ش ِ حی ی ] (اِخ ) ابوایوب سلیمان بن حرب الواشحی مکنی به ابوایوب که از محدثان بوده است و از شعبةبن حجاج و حمادبن مبارک بن فضاله روایت دارد و بخاری و ابوخلیفه جمحی و ابوحاتم و ابوزوعة الرازیان و جز آنها از وی روایت کرده اند. وی به سال ١٤٠ هَ . ق . متولد شد و در ٢٤٤ هَ. ق . وفات یافت و از ثقات بود. (از لباب الانساب ).