وادیین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وادیین . [ ی َ ] (اِخ ) (اِل ...) یاقوت گوید: این کلمه را به این صورت دیده ام ولی صحیح آن الوادیان است مگر آن را مانند «اندرین » و «نصیبین » بدانیم . و آن شهری است از کوههای سراة نزدیک شهرهای لوط. و قصد مجنون در این بیت همین شهر است : احب هبوط الوادیین و اننی لمستهزء بالوادیین غریب . (از معجم البلدان ).