وادی نورد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وادی نورد. [ ن َ وَ ] (نف مرکب ) صحرانورد. (آنندراج ). کسی که در دشت و بیابان سفر میکند. (ناظم الاطباء). طی کننده ٔ دشت و صحرا : جای از وادی نوردان بر خس و خاراست تنگ حسن را گر در بیابان جنون محمل یکی است . واله هروی (از آنندراج ).