وادی سپر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وادی سپر. [ س ِ پ َ ] (نف مرکب ) بیابان نورد. طی کننده ٔ بیابان . وادی گذار. بیابان گذار : یکی کره چون کوه وادی سپر به صحرا بپوید چو مرغی بپر. فردوسی . ما و خاک و پی وادی سپران کز تف و نم آهشان مشعله وار و مژه سقا بینند. خاقانی . ◄ آن که بر بالای دره میرود. (ناظم الاطباء).