واده

(دِ) (دِ یا دَ)<BR>۱- (اِ.) اصل، بنا، شالوده.<BR>۲- (پس.) به صورت پسوند آید به معنی فوق: خانواده، کواده.<br>

(دِ) (دِ یا دَ) ۱- (اِ.) اصل، بنا، شالوده. ۲- (پس.) به صورت پسوند آید به معنی فوق: خانواده، کواده.

واده . [ دَ / دِ ] (اِ) اصل و بنا و ماده ٔ هر چیز باشد. (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ خروشیدن از خودستایی . (برهان ) (آنندراج ). خروش در خودستایی . (ناظم الاطباء).

اصل، مبنا پایه، پی، شالوده