واخجک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واخجک . [ ] (اِخ ) (کوشک ...) بنایی بوده است در خوارزم که چنگیز هنگام فتح شهر مزبور از خراب کردن آن صرفنظر کرد. در تاریخ مغول عباس اقبال ص ٤٧ بنقل از طبقات ناصری چنین آمده است : «چنگیزخان توشی و جغتای را با لشکر گران بطرف خوارزم فرستاد تا لشکر بدر خوارزم رفت و جنگ پیوست، مدت چهارماه اهل خوارزم با ایشان جنگ کردندو جهاد نمودند و بعاقبت شهر را بگرفتند و جمله ٔ خلق را شهید کردند و همه ٔ عمارتها خراب کردند مگر دو موضع یکی کوشک واخجک دوم مقبره ٔ سلطان محمد تکش ...».