واحرب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واحرب . [ ح َ رَ ] (ع صوت مرکب ) (از: «وا» ندبه + منادای مندوب )لفظی است که اعراب در حال مصیبت گویند : جفت او دیدش بگفتا واحرب پس بلالش گفت نه نه واطرب . مولوی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واحرب . [ ح َ رَ ] (ع صوت مرکب ) (از: «وا» ندبه + منادای مندوب )لفظی است که اعراب در حال مصیبت گویند : جفت او دیدش بگفتا واحرب پس بلالش گفت نه نه واطرب . مولوی .