هیولا

هیولا. [ هََ ] (معرب، اِ) ماده ٔ هر چیز. (غیاث اللغات ) (آنندراج ). مقابل صورت : هیولا را اگر وصفی کنی بیرون برد مقدور که باشد بی خلاف آنگه ز خردو واحد و یکتا. ناصرخسرو. گشایم راز لاهوت از تفرد نمایم ساز ناسوت از هیولا. خاقانی . رجوع به هیولی شود.