هینمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هینمة. [ هََ ن َ م َ ] (ع اِ) آواز نرم و خفی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). آواز خفی که به فهم نیاید. آواز پنهان . (مهذب الاسماء). باژ : آنگاه که قیس بن نسیبه درک صحبت رسول کرد و به قوم خود بنوسلیم بازگشت گفت : قد سمعت ترجمة الروم و هینمة فارس و اشعار العرب و کهانة الکاهن و... فما یشبه کلام محمد شیئاً من کلامهم . (طبقات ابن سعد در باب وفد سلیم جزء ثانی ص ٧١ چ قاهره سال ١٣٥٨). ◄ تره ای است . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).