هیلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هیلة. [ ل َ ] (ع اِ) ترس و کار هولناک . (منتهی الارب ). مخافة و ترس . (اقرب الموارد).
هیلة. [ هََ ل َ ] (اِخ ) نام بزی که زالی را بود که دوشنده اگر بر وی سختی کردی شیر دادی و الا سرون زدی . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
هیله . [ ل َ / ل ِ ] (اِ) بر وزن و معنی حیله باشد. ◄ و کلمه ٔ نیک را نیز گویند. (برهان ).