هیط

هیط. [ هََ ] (ع مص ) بانگ و فریاد کردن . ◄ (اِ) فریاد. ◄ بدی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). مازال فی هیط؛ ای ضجاج و شر و جلبه . (اقرب الموارد). ◄ شورش و اضطراب . (منتهی الارب ) (آنندراج ). رجوع به هیاط شود.