فرهنگ لغت

هیص

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

هیص . [ هََ ] (ع اِ) درشتی در چیزی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ سرگین مرغ . ◄ (مص ) گردن کوفتن . ◄ سرگین انداختن مرغ . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). ◄ درشتی کردن . (اقرب الموارد).

معنی هیص | فرهنگ لغت