هیدب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هیدب . [ هََ دَ ] (ع ص، اِ) ابر فروهشته دامن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ابر نزدیک زمین . (مهذب الاسماء). ◄ ریشه و پرزه ٔ جامه . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ریشه ٔ جامه . (مهذب الاسماء) (اقرب الموارد). ◄ شرم زن که فروهشته باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ اشک پی هم ریزان . ◄ مرد کندخاطر و عاجز و گران سنگ . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). مرد گران جان . (مهذب الاسماء).