هیث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هیث . [ هََ ] (ع مص ) هَیَثان . چیزی اندک دادن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). اندک دادن . (تاج المصادر بیهقی ) (ازاقرب الموارد). ◄ جنبیدن . ◄ حاجت روا کردن به مال . ◄ تباهی انداختن در مال . ◄ کم کردن دهش را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). ◄ داخل شدن بعضی در بعض دیگر به هنگام دشمنی . (از اقرب الموارد).