هی هی

هی هی . [ هََ هََ / هَِ هَِ ] (صوت ) عجب عجب . سخت عجیب . چه شگفت : قصد لب تو کردم زلف تو گفت هی هی از هجر غافلی تو کت از جهان برآرد. خاقانی . گفت هی هی گفت تن زن ای دژم تا در این ویرانه خود فارغ کنم . مولوی . چو گل نقاب برافکند و مرغ زد هوهو منه ز دست پیاله چه میکنی هی هی . حافظ. ◄ علامت تحقیر و استخفاف . (یادداشت مؤلف ): هی هی جبلی قم قم .

هی هی . [ هَِ هَِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان مزرج بخش حومه ٔ شهرستان قوچان . دارای ٤٦٣ تن سکنه است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).