هژهار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هژهار. [ هََ ] (اِ)نوعی از علتهای اسبان، و آن دندان زیادتی باشد مر اسب را که تا آن را نشکنند یا نکنند اسب علف را به فراغت نمیتواند خورد و فربه نمیشود. (برهان ) (رشیدی ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هژهار. [ هََ ] (اِ)نوعی از علتهای اسبان، و آن دندان زیادتی باشد مر اسب را که تا آن را نشکنند یا نکنند اسب علف را به فراغت نمیتواند خورد و فربه نمیشود. (برهان ) (رشیدی ).