هوچی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هوچی . [ هََ / هُو] (ص مرکب ) آنکه عوام را اغوا کند در ظاهر برای منافع آنان و در باطن برای سود خود. (یادداشت مؤلف ). - هوچی بازی ؛ سر و صدای بیهوده به راه انداختن برای سود خود. - هوچی گری ؛ هوچی بازی . رجوع به هو شود.