هوف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هوف . (ع ص ) مرد تهی بی خیر و گول بددل .(اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ (اِ) پوست بیضه مانندی . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
هوف . [ هََ / هو ] (ع اِ) خانه ٔ عنکبوت . (مهذب الاسماء). ◄ باد گرم . ◄ باد سرد. (مهذب الاسماء) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ). از اضداد است . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).