هوع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هوع . [ هََ ] (ع مص ) قی کردن . (المصادر زوزنی ). قی کردن بی تکلف . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). هیعوعة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ سبک گردیدن و اندوهناک گشتن . ◄ بر یکدیگر برجستن . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ آهنگ کردن قوم . (آنندراج ) (منتهی الارب ). ◄ (اِمص ) بدی آز و حرص و سختی آن . (آنندراج ) (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ دشمنی . (آنندراج ).هوع . (آنندراج ). عداوت . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ قی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
هوع . (ع اِمص ) هَوع . بدی آز و حرص و سختی آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). ◄ دشمنی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). عداوت . (اقرب الموارد).