هوشیار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

هوشیار. [ هوش ْ ] (ص مرکب ) عاقل . فطن . بخرد. باهوش .خردمند. هشیار. ذکی . صاحب عقل . هوشمند : چنین گفت با رخش کای هوشیار مکن سستی اندر گه کارزار. فردوسی . ز فضل صاحب عباد و جود حاتم طی مثل زنند حکیمان هوشیار قدیم . سوزنی . زنده کدام است بر هوشیار آنکه بمیرد به سر کوی یار. سعدی . ◄ حساس . (یادداشت مرحوم دهخدا). ◄ آنکه مست نیست . مقابل مست . هشیار. ◄ آنکه مغمی علیه نباشد : من از رنگ صلاح آن دم به خون دل بشستم دست که چشم باده پیمایش صلا بر هوشیاران زد. حافظ. - هوشیار شدن ؛ افاقه .به هوش آمدن . از حالت مستی یا غشوه بیرون شدن .

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

آگاه، بافراست، باهوش، باهوش، باهوش، بخرد، بیدار، بیداردل، تندذهن، تیزطبع، تیزهوش، خردمند، دوراندیش، زیرک، عاقل، فهیم، متفطن، متنبه، ناخفته، نبیه، هوشمند ≠ غافل