هوده
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(د) (اِ.)<BR>۱- درست، حق.<BR>۲- سود، فایده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(د) (اِ.) ۱- درست، حق. ۲- سود، فایده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هوده . [ دَ / دِ ] (اِ) به معنی حق و راست و درست باشد چنانکه بی هوده ناحق و باطل و هرزه را گویند. ◄ (ص ) به معنی کهنه هم به نظر آمده است . (برهان ).
مترادف و متضاد واژهدان
حق، درستی، راستی کجاوه، محمل، هودج بهره، سود، فایده (متضاد: ناحق، ، بیهوده)
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه