هوایی

(هَ) [ ع - فا. ] (ص نسب.) منسوب به هوا. ۱- دارای هوا، باددار. ۲- آن چه که در هوا جای گیرد یا جریان یابد. ۳- لطیف، سبک. ۴- انتقال پذیر. ۵- لغو، بی هوده. ۶- بی قرار، بی ثبات. ۷- بیهوده گوی. ۸- عاشق. ۹- تیر آتشبازی. ۱۰ - کبود، لاجوردی. ۱۱ - درآمد یا حاصلی که از جای غیرمعین رسد.