هوایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(هَ) [ ع - فا. ] (ص نسب.) منسوب به هوا.<BR>۱- دارای هوا، باددار.<BR>۲- آن چه که در هوا جای گیرد یا جریان یابد.<BR>۳- لطیف، سبک.<BR>۴- انتقال پذیر.<BR>۵- لغو، بی هوده.<BR>۶- بی قرار، بی ثبات.<BR>۷- بیهوده گوی.<BR>۸- عاشق.<BR>۹- تیر آتشبازی. <BR>۱۰ - کبود، لاجوردی. <BR>۱۱ - درآمد یا حاصلی که از جای غیرمعین رسد.<br>