هواپیما
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. پِ) (اِ.) وسیلة ترابری که در هوا حرکت میکند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. پِ) (اِ.) وسیله ترابری که در هوا حرکت میکند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هواپیما. [ هََ پ َ / پ ِ ] (نف مرکب ) طی کننده ٔ هوا. که در هوا راه پیماید : پیش ِ آسیب ِ صواعق ِ حادثات چه بنگه موری و چه تخت هواپیمای سلیمانی . (منشآت خاقانی چ محمد روشن تهران ١٣٤٩ هَ . ش . ص ١٠) ◄ (اِ مرکب ) طیاره . آویون . آیروپلان . نوعی مرکوب ماشینی که با گردش سریع ملخها به نیروی موتوریا از طریق تخلیه ٔ گاز متراکم (جت ) به حرکت درآید وبار و مسافر به هوا برد و از جایی به جایی رساند.
فرهنگ طیفی واژهدان
جامبو، جت، ملخدار هلیکوپتر، بالگرد، چرخبال، گلایدر، بالن، کایت شرکت هواپیمایی، هواپیمایی، ایرتاکسی، مسافرت هوایی شهپر، بالچه، بال، ملخ پاراشوت، چتر نجات، تونل باد فرودگاه برج مراقبت، باند فرودگاه، ارابه فرود، خدمات زمینی، رامپ، کیترینگ