هوار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) (اِ.) (عا.) داد و فریاد، سر و صدا.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) (اِ.) (عا.) داد و فریاد، سر و صدا.
(هَ) (اِ.) (عا.) آنچه از سقف یا دیوار خانه فرو ریزد، صدای فرو ریختن سقف.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هوار. [ هََ ] (اِ) خاک و خشت و آنچه از خراب شدن سقف یا قسمتهای دیگر بنایی فروریزد. (یادداشت بخط مؤلف ). آوار. ◄ فریادی است برای استمداد واستعانت هنگامی که حریق یا خرابی در جایی پدید آید و یا مصیبتی دیگر روی نماید. (یادداشت بخط مؤلف ). - هوار کردن (کشیدن ) ؛ فریاد برآوردن و کمک خواستن .
فرهنگ نامهای فارسی
نام مردانه