هواخوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. خُ)(حامص.)تفریح، گردش، استراحت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. خُ)(حامص.)تفریح، گردش، استراحت.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هواخوری . [ هََ خوَ / خ ُ ] (حامص مرکب ) تنفس هوا. استنشاق هوای پاک . - هواخوری رفتن ؛ در تداول یعنی رفتن به جای خوش آب و هوا برای آسایش .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی