هنبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هنبی . [ هَُ ن ْ ن َ با / هََ ن َ با ] (ع ص ) زن گول و نادان که در کار زیرکی و استادی کردن نتواند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
هنبی . [ هِم ْ بی ی ] (ص نسبی ) منسوب به هنب که بطنی است از ربیعه . (سمعانی ).