همیشگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
همیشگی . [ هََ ش َ / ش ِ ] (حامص ) مداومت و پیوستگی . (آنندراج ). دوام . دیمومت . (السامی ). ◄ ازلیت . قدم . (السامی ). ◄ (ق ) برای همیشه . دائما. به طور دائم : به سرای سپنج مهمان را دل نهادن همیشگی نه رواست . رودکی . ◄ (ص نسبی ) دائمی . جاودان : بقاش باد و دولت همیشگی رسیده در حسود او بلای او. منوچهری . رجوع به همیشه شود.