هموم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هموم . [ هَُ ] (ع اِ) ج ِ هَم ّ. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به هم شود.
هموم . [ هََ ] (ع ص ) شترماده ٔ خوش رفتار. ◄ چاه بسیارآب . ◄ نی و نیزه، چون باد بجنباند آن را. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ ابر باران ریز. (اقرب الموارد).