فرهنگ لغت

همت پرست

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

همت پرست . [ هَِ م ْ م َ پ َ رَ ] (نف مرکب ) باهمت . بلندهمت : من غلام آن مس همت پرست که به غیر از کیمیا نارد شکست . مولوی . رجوع به همت شود.

معنی همت پرست | فرهنگ لغت