همت بستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(هِ مَّ. بَ تَ) [ ع - فا. ] (مص ل.)<BR>۱- عزم جزم کردن.<BR>۲- توجه و همُ خود را صرف کسی یا چیزی کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(هِ مَّ. بَ تَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) ۱- عزم جزم کردن. ۲- توجه و همُ خود را صرف کسی یا چیزی کردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
همت بستن . [ هَِ م ْ م َ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) ابراز بلندنظری : کف نیاز به حق برگشای و همت بند که دست فتنه ببندد خدای کارگشای . سعدی .