همارا

همارا. [ هََ ] (ق ) همواره و همیشه . (اسدی ). همواره و همیشه و دائم . (برهان ) : گزیده چهار توست بدو درج ها نهان همارا به آخشیج همارا به کارزار. رودکی (از فرهنگ فارسی معین ). تو با من نسازی که از صحبت من ملالت فزاید همارا و تاسه . انوری . رجوع به همواره و هماره و همار شود.